บางครั้ง การใช้ software ก็ทำให้ ภ.ไทยเปลี่ยน. ยกตัวอย่างเช่น หากเว้นย่อหน้าดังในรูปข้างล่าง แต่เมื่อใช้งานกับปรากฏเป็นดังรูปที่สอง. จึงไม่สามารถตั้งย่อหน้าดังต้องการได้.
ท่านทราบหรือไม่ว่า MS Word มีผลสำคัญต่อการตั้งค่าเว้นวรรคในภาษาไทย และส่งผลกระทบกับการเว้นวรรคภาษาไทย. (แม้ว่า จะมีการปรับปรุง MS Word มากขึ้นแล้วใน Word 2003)
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เว้นวรรค แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เว้นวรรค แสดงบทความทั้งหมด
วันอาทิตย์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2552
“สังคมไทยกับ ร”
“สังคมไทยกับ ร”
อยากให้ความเห็นครับ เกี่ยวกับภาษาไทย อย่างน้อยก็อยากให้เราเก็บไว้เป็นข้อคิด และรอวันที่จะมีการปฏิรูปภาษาไทยอย่างเป็นทางการ เช่น มีการสร้าง ตำราอ้างอิงภาษาไทยมาตรฐาน เพราะว่า เสียดาย ที่เราไม่มีตำรานี้ จริงมั้ยครับ ท่านราชบัณฑิตฯ
ทุกวันนี้ สังคมไทยช่วยกันชี้ให้คนไทยออกเสียง ร ให้ถูก. ผมนั้นก็เห็นด้วย ทำตาม แต่มิได้สนับสนุน! ผมรักภาษาไทยมาก คือ รักมากกว่าคนไทยส่วนใหญ่ สนใจ ศึกษาด้วยตนเอง โดยขอสรุปไว้เป็นข้อคิดว่า ภาษาไทยมีสิ่งใดที่เปลี่ยน และที่ขาดหายไป อย่างน่าเสียใจ เช่น
1. ภาษาเขียนไทยขาดการเว้นวรรคที่ถูกต้อง และขาดระบบเว้นวรรค
2. ภาษาเขียนไทยขาดเครื่องหมายวรรคตอนที่ใช้ในอดีต เช่น ฟองมัน โคมูตร
3. ภาษาเขียนไทยขาดเครื่องหมายวรรคตอนสากล ที่ดำริ และริเริ่มให้นำมาใช้โดยพราะมหากษัตริย์
4. ภาษาเขียนไทยเปลี่ยนการสะกดคำไปหลายคำ
5. ภาษาเขียนไทยเลิกการใช้ ฃ และ ฅ (หรือว่า ไม่เคยได้นำมาสู่ความนิยมใช้!)
ข้อสรุปข้างบนมีทั้งที่รู้จักกันทั่วไป และที่คนส่วนใหญ่ไม่เคยได้ยิน. ผมภูมิใจที่ผมได้ใช้เครื่องหมายวรรคตอน ที่ส่งเสริมโดย สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย, สำนักพระราชวัง และบางพระราชวงศ์ (หนังสือพิมพ์หนึ่งก็เคยนิยมใช้). ขอข้ามเรื่องที่ขึ้นต้นนี้ไป (เพื่อให้เกิดความอยากรู้กับผู้อ่าน) ทั้งที่เป็นเรื่องที่มีประโยชน์ต่อคนไทยทั้งชาติ และความภูมิใจมากขึ้นต่อลูกหลาน โดยกลับมาเรื่องที่ ไม่ได้ค้าน แต่ก็ไม่ได้สนับสนุน!
ผมเห็นด้วยครับที่คนไทยควรออกเสียง ร ให้ถูกมาตรฐาน. แต่ผมก็ไม่เคยบอกให้หลาน หรือใครออกเสียงที่ถูกนั้นทุกครั้ง เพราะว่า (1) ออกยาก เสียเวลา (อ๊ะ..อย่าเพิ่งว่าผมน๊ะ ถ้าคำว่าเสียเวลา ไม่เป็นเหตุผลที่ดี) และ (2) ผมยังไม่เคยเห็นใครออกเสียง ร ได้ถูก อย่างเป็นธรรมชาติตลอดเวลา แม้กระทั่ง คุณชมะนันท์ (สะกด!) ผู้ได้รับรางวัลเกี่ยวกับการใช้ภาษาไทยได้ดี และผมเสียใจที่ขอกล่าวว่า แม้แต่ท่านรองฯ ผู้ให้รางวัล ก็ไม่สามารถ ออกเสียง ร ได้อย่างเป็นธรรมชาติ ของ ร ส่วนใหญ่ ในวันที่ออกรายการทีวี ที่กล่าวถึงการส่งเสริมให้ออกเสียง ร. (ผมอัดเสียงเธอไว้เป็นหลักฐาน)
เหตุผลของการออกเสียง ร คือ ต้องการให้แยกออกว่า ออกเสียงใด. มีเหตุผลดีครับ น่าสนับสนุน แต่ว่า หากวิเคราะห์แล้ว ก็รู้สึกว่า ภ.ไทยขาดความคงที่ ทำให้รู้สึกว่า ภูมิใจลดลงไปขึ้นมา! เหตุผล?
1. ทำไมเราไม่ออกเสียง ร ในทุกคำที่มี ร. กลับกลายเป็นว่า คำไหนออกเสียง ร ยาก ก็ตั้งกฎ ไม่จำเป็นต้องออกเสียงนั้น ทั้งที่ออกเสียงนั้นได้ โดยมาให้ความรู้นี้ในรายการส่งเสริมภาษาไทย ทางทีวี. คำทียกเว้น (ถ้าจำไม่ผิด) คือ จริง. ทำไมต้องยกเว้น ก็ออกเสียงได้นี่ครับ.
2. ร และ ล แล้ว ฬ ล่ะ? อีกทั้ง ณ และ น, และ ส, ศ และ ษ ล่ะ? ทำไมเราไม่ออกเสียงทั้งหมด ให้ต่างกัน จะได้เป็นตามเหตุผลที่ต้องการ ออกเสียง ร. เป็นไปได้หรือไม่ ว่าอดีตคนไทยออกเสียงอักษร เหล่านี้ต่างกัน? หากไม่ เราควรออกเสียงให้ต่างกันหรือไม่ จะได้สอดคล้องกับเหตุผลออกเสียง ร.
3. หากเหตุผลอีกข้อคือ ต้องการอนุรักษ์? ถ้าเช่นนั้น มีอีกหลายประการในภาษาไทย ที่ควร อนุรักษ์ เพราะมีประโยชน์ แล้วเราละทิ้งกัน เพราะเหตุใด? เช่น การใช้เครื่องหมายวรรคตอนให้ถูกต้อง และการใช้วรรคตอนอย่างเป็นระบบ.
แม้ผมจะออกเสียง ร ถูกต้อง และเห็นด้วยกับการส่งเสริมให้ออกเสียง ร ให้ถูกต้อง แต่ผมก็เห็นว่าในเรื่องภาษาแล้ว เราไม่ควรมุ่งแต่ อนุรักษ์ เพราะอนุรักษ์มิได้หมายความว่า “พัฒนา.”
อยากให้ความเห็นครับ เกี่ยวกับภาษาไทย อย่างน้อยก็อยากให้เราเก็บไว้เป็นข้อคิด และรอวันที่จะมีการปฏิรูปภาษาไทยอย่างเป็นทางการ เช่น มีการสร้าง ตำราอ้างอิงภาษาไทยมาตรฐาน เพราะว่า เสียดาย ที่เราไม่มีตำรานี้ จริงมั้ยครับ ท่านราชบัณฑิตฯ
ทุกวันนี้ สังคมไทยช่วยกันชี้ให้คนไทยออกเสียง ร ให้ถูก. ผมนั้นก็เห็นด้วย ทำตาม แต่มิได้สนับสนุน! ผมรักภาษาไทยมาก คือ รักมากกว่าคนไทยส่วนใหญ่ สนใจ ศึกษาด้วยตนเอง โดยขอสรุปไว้เป็นข้อคิดว่า ภาษาไทยมีสิ่งใดที่เปลี่ยน และที่ขาดหายไป อย่างน่าเสียใจ เช่น
1. ภาษาเขียนไทยขาดการเว้นวรรคที่ถูกต้อง และขาดระบบเว้นวรรค
2. ภาษาเขียนไทยขาดเครื่องหมายวรรคตอนที่ใช้ในอดีต เช่น ฟองมัน โคมูตร
3. ภาษาเขียนไทยขาดเครื่องหมายวรรคตอนสากล ที่ดำริ และริเริ่มให้นำมาใช้โดยพราะมหากษัตริย์
4. ภาษาเขียนไทยเปลี่ยนการสะกดคำไปหลายคำ
5. ภาษาเขียนไทยเลิกการใช้ ฃ และ ฅ (หรือว่า ไม่เคยได้นำมาสู่ความนิยมใช้!)
ข้อสรุปข้างบนมีทั้งที่รู้จักกันทั่วไป และที่คนส่วนใหญ่ไม่เคยได้ยิน. ผมภูมิใจที่ผมได้ใช้เครื่องหมายวรรคตอน ที่ส่งเสริมโดย สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย, สำนักพระราชวัง และบางพระราชวงศ์ (หนังสือพิมพ์หนึ่งก็เคยนิยมใช้). ขอข้ามเรื่องที่ขึ้นต้นนี้ไป (เพื่อให้เกิดความอยากรู้กับผู้อ่าน) ทั้งที่เป็นเรื่องที่มีประโยชน์ต่อคนไทยทั้งชาติ และความภูมิใจมากขึ้นต่อลูกหลาน โดยกลับมาเรื่องที่ ไม่ได้ค้าน แต่ก็ไม่ได้สนับสนุน!
ผมเห็นด้วยครับที่คนไทยควรออกเสียง ร ให้ถูกมาตรฐาน. แต่ผมก็ไม่เคยบอกให้หลาน หรือใครออกเสียงที่ถูกนั้นทุกครั้ง เพราะว่า (1) ออกยาก เสียเวลา (อ๊ะ..อย่าเพิ่งว่าผมน๊ะ ถ้าคำว่าเสียเวลา ไม่เป็นเหตุผลที่ดี) และ (2) ผมยังไม่เคยเห็นใครออกเสียง ร ได้ถูก อย่างเป็นธรรมชาติตลอดเวลา แม้กระทั่ง คุณชมะนันท์ (สะกด!) ผู้ได้รับรางวัลเกี่ยวกับการใช้ภาษาไทยได้ดี และผมเสียใจที่ขอกล่าวว่า แม้แต่ท่านรองฯ ผู้ให้รางวัล ก็ไม่สามารถ ออกเสียง ร ได้อย่างเป็นธรรมชาติ ของ ร ส่วนใหญ่ ในวันที่ออกรายการทีวี ที่กล่าวถึงการส่งเสริมให้ออกเสียง ร. (ผมอัดเสียงเธอไว้เป็นหลักฐาน)
เหตุผลของการออกเสียง ร คือ ต้องการให้แยกออกว่า ออกเสียงใด. มีเหตุผลดีครับ น่าสนับสนุน แต่ว่า หากวิเคราะห์แล้ว ก็รู้สึกว่า ภ.ไทยขาดความคงที่ ทำให้รู้สึกว่า ภูมิใจลดลงไปขึ้นมา! เหตุผล?
1. ทำไมเราไม่ออกเสียง ร ในทุกคำที่มี ร. กลับกลายเป็นว่า คำไหนออกเสียง ร ยาก ก็ตั้งกฎ ไม่จำเป็นต้องออกเสียงนั้น ทั้งที่ออกเสียงนั้นได้ โดยมาให้ความรู้นี้ในรายการส่งเสริมภาษาไทย ทางทีวี. คำทียกเว้น (ถ้าจำไม่ผิด) คือ จริง. ทำไมต้องยกเว้น ก็ออกเสียงได้นี่ครับ.
2. ร และ ล แล้ว ฬ ล่ะ? อีกทั้ง ณ และ น, และ ส, ศ และ ษ ล่ะ? ทำไมเราไม่ออกเสียงทั้งหมด ให้ต่างกัน จะได้เป็นตามเหตุผลที่ต้องการ ออกเสียง ร. เป็นไปได้หรือไม่ ว่าอดีตคนไทยออกเสียงอักษร เหล่านี้ต่างกัน? หากไม่ เราควรออกเสียงให้ต่างกันหรือไม่ จะได้สอดคล้องกับเหตุผลออกเสียง ร.
3. หากเหตุผลอีกข้อคือ ต้องการอนุรักษ์? ถ้าเช่นนั้น มีอีกหลายประการในภาษาไทย ที่ควร อนุรักษ์ เพราะมีประโยชน์ แล้วเราละทิ้งกัน เพราะเหตุใด? เช่น การใช้เครื่องหมายวรรคตอนให้ถูกต้อง และการใช้วรรคตอนอย่างเป็นระบบ.
แม้ผมจะออกเสียง ร ถูกต้อง และเห็นด้วยกับการส่งเสริมให้ออกเสียง ร ให้ถูกต้อง แต่ผมก็เห็นว่าในเรื่องภาษาแล้ว เราไม่ควรมุ่งแต่ อนุรักษ์ เพราะอนุรักษ์มิได้หมายความว่า “พัฒนา.”
Labels:
เครื่องหมายวรรคตอน,
ภาษาไทย,
ร,
เว้นวรรค,
สั้น และยาว,
ออกเสียง
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)


